W jakich sytuacjach nie możemy mówić o przychodzie pracownika

W sprawie, o której wypowiedział się Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 15 września 2009 (sygn. akt II FSK 536/08), pracodawca za ryczałtową opłatą wynajmował dla pracowników autokar, mający przewieźć ich z określonego punktu w mieście do zakładu pracy. Przy czym, nie ewidencjonowano, którzy pracownicy z transportu korzystali (zwłaszcza że mogły z niego korzystać także osoby trzecie). Pracodawca nie mógł więc określić wartości przewozu w przeliczeniu na pracownika, ani tym bardziej stwierdzić, którzy z nich z transportu korzystali.

Zobacz serwis: Kadry

Dlaczego takie świadczenie nie może być przychodem pracownika

Zgodnie z powołanym orzeczeniem, w myśl art. 11 ustawy o Podatku dochodowym od osób fizycznych, przychodem są otrzymane lub postawione do dyspozycji podatnika środki pieniężne oraz wartość otrzymanych świadczeń w naturze i innych nieodpłatnych świadczeń. Oznacza to, że świadczenie nieodpłatne jest przychodem podatnika wyłącznie wtedy, gdy zostało przez niego faktycznie otrzymane (wykorzystane), a jego wartość jest możliwa do określenia.

Jeżeli pracodawca finansuje pracownikom dojazd do pracy, za który ponosi opłatę w formie ryczałtu i jednocześnie nie jest mu wiadome, którzy pracownicy z usługi tej skorzystali, wówczas nie można określić wartości świadczenia otrzymanego przez konkretnego pracownika.

A zatem w powyższej sytuacji wydatki pracodawcy na zapewnienie pracownikom dojazdu do pracy nie stanowią po ich stronie przychodu i nie skutkują powstaniem obowiązku podatkowego w PIT.