Umowa o pracę na czas określony należy do umów terminowych. Umowa o pracę na czas określony różni się od innych umów terminowych przeznaczeniem, jakiemu służy. Pracodawca ma możliwość poznać dobre i złe strony swojego pracownika, które nie dają się poznać w czasie trwania umowy na okres próbny. Pracownik zaś może przekonać się, czy nadal chce świadczyć pracę na rzecz i pod kierownictwem tego właśnie pracodawcy.

Umowa o pracę na czas określony zawierana jest:

• do końca okresu ustalonego kalendarzowo lub
• do momentu dającego się w czasie oznaczyć poprzez wskazanie faktu, który ma w przyszłości zaistnieć.

Umowa o pracę na czas określony może zostać po pierwsze zawarta w celu zatrudnienia pewnej szczególnej grupy zawodowej, na przykład nauczyciel. Po drugie pracodawca może wykorzystać umowę na czas określony w czasie wzmożonej pracy w jego zakładzie pracy.

Zobacz: Nadgodziny nawet bez wyraźnej zgody pracodawcy - porada

Umowa o pracę na czas określony nie daje pracownikowi takiej ochrony, jak umowa zawierana na czas nieokreślony. Pracownikowi nie służy ochrona trwałość stosunku pracy, ani prawo do odprawy w przypadku zwolnienia.

Kodeks pracy nie określa, w jakich sytuacjach dopuszczalne jest zawarcie umowy na czas określony.

Prawo pracy nie przewiduje długości okresu na jaki można zawrzeć umowę na czas określony. Jednak zawieranie umów na bardzo długie okresy należy traktować jako obejście prawa przez pracodawców, którzy wzbraniają się przed zawieraniem umów na czas nieokreślony.